Περιβάλλον: Τελικά στα φυτά αρέσει να τους μιλάνε;


Περίπου δυο δεκαετίες μετά την περίφημη «ατάκα» του πρίγκιπα Καρόλου ότι στα φυτά αρέσει να τους μιλάνε κάτι που είχε επισύρει διάφορα ειρωνικά σχόλια σε βάρος του επιστημονική έρευνα τον δικαιώσει.


Πείραμα διάρκειας ενός μήνα σχετικά με την επίδραση της ανθρώπινης φωνής στις ντοματιές κατέληξε ότι τα φυτά όντως «ανταποκρίνονται» στις φωνές που ακούνε και μάλιστα προτιμούν τις γυναικείες και όχι μόνο αυτό, αλλά δεν αποκλείεται να έχουν και συγκεκριμένες προτιμήσεις όσον αφορά το περιεχόμενο των όσων ακούνε.

Δέκα εθελοντές, άνδρες και γυναίκες, έκαναν ηχογραφήσεις που περιείχαν την ανάγνωση αποσπασμάτων από το «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» του Σέξπιρ, την «Καταγωγή των Ειδών» του Δαρβίνου και άλλα έργα.

Όπως διαπιστώθηκε, τα φυτά προτιμούσαν το Δαρβίνο από το Σέξπιρ! Κάθε φυτό «άκουσε» κατ' επανάληψη τα ηχογραφημένα αποσπάσματα μέσω των ακουστικών μιας συσκευής MP3 που είχε προσαρτηθεί στη γλάστρα, χαμηλά στο επίπεδο των ριζών.

Τα φυτά βρίσκονταν σε θερμοκήπιο και οι μετρήσεις έγιναν πριν, στη διάρκεια και μετά το πείραμα, ενώ για λόγους σύγκρισης υπήρξαν μετρήσεις και σε φυτά που δεν άκουγαν φωνές.

Νικήτρια του πειράματος αποδείχτηκε μια ντοματιά που αναπτύχθηκε περισσότερο από τα άλλα φυτά μέσα σε αυτό το μήνα του πειράματος, ενώ άκουγε τη Σάρα Ντάργουιν, μακρινή απόγονο του Δαρβίνου, να της διαβάζει το επαναστατικό βιβλίο του διάσημου προ-προ-προ-πάππου της.

Το συγκεκριμένο φυτό μεγάλωσε περισσότερο όχι μόνο από τα υπόλοιπα του πειράματος, αλλά -το κυριότερο- κατά 1,6 εκατοστά πιο πολύ σε σχέση με τα φυτά της «ομάδας ελέγχου» που δεν είχαν ακούσει φωνές.

Η απόγονος του δήλωσε υπερήφανη που η φωνή της αρέσει στα φυτά και που παράλληλα έδειξαν εκτίμηση προς τα λεγόμενα του Κάρολου Δαρβίνου. Το πείραμα επιβεβαίωσε ότι κατά μέσο όρο οι γυναικείες φωνές επέδρασαν πιο θετικά στα φυτά, όσον αφορά την ανάπτυξή τους, σε σχέση με τις ανδρικές.

Σε ένα προηγούμενο σχετικό πείραμα, το 2007, νοτιοκορεάτης επιστήμονας είχε ανακαλύψει ότι τα φυτά του ρυζιού που ακούνε τη σονάτα «Υπό το σεληνόφως» του Μπετόβεν, αναπτύσσονται και ανθοφορούν ταχύτερα σε σχέση με όσα δεν έχουν αυτήν την τύχη.